Dzień dobry, czyli pokaż klasę

Uważam, że klasa, która reaguje na wejście innego nauczyciela podczas trwania zajęć kulturalnym, zbiorowym „Dzień dobry!” to wspaniała wizytówka nie tylko wychowawcy, ale również dowód na to, że uczniowie tej klasy rozumieją, jak ważne jest okazywanie szacunku dorosłym. Warto poświęcić godzinę wychowawczą na „trening” takich zachowań – bo choć może wydawać się to oczywiste i wręcz banalne, w rzeczywistości wcale takie nie jest. Zamieńmy chaotyczne, nieskoordynowane powitanie, czy też brak jakiejkolwiek reakcji ze strony uczniów na wejście nauczyciela, na głośne, radosne „Dzień dobry”. Ten pozornie nieistotny element codziennej rutyny szkolnej warto wypracować, przećwiczyć i wdrożyć w życie.

 Od czego zacząć?

Od wytłumaczenia dzieciom znaczenia słowa szacunek; od przedyskutowania form okazywania szacunku, w zależności od sytuacji. Po krótkim wstępie, warto przejść do sedna, czyli do omówienia konkretnej czynności, jaką jest witanie nauczyciela, dyrektora, czy gościa oraz formy, w jakiej będzie się to odbywać. Następnie należy przejść do „treningu”.

Trening

Uczniowie wychodzą na korytarz i ustawiają się przed salą lekcyjną. Wychowawca zwraca uwagę, by odbyło się to sprawnie, ale nie jak w wojsku! Samo ustawianie warto powtórzyć kilka razy i za każdym razem należy koniecznie pochwalić kilkoro dzieci.

Kiedy uczniowie są ustawieni, wyciszeni i gotowi do wejścia do sali, wychowawca daje sygnał, by to zrobili. Każdy uczeń podchodzi do swojego miejsca i przy nim zostaje, oczekując na pozostałych. Wychowawca staje na środku przed całą grupą, mówiąc „dzień dobry”. Uczniowie odpowiadają jednogłośnie: „dzień dobry” i siadają w ławkach. To proste ćwiczenie warto powtórzyć kilka razy – zwłaszcza samo przywitanie. Ciągle należy pamiętać, by nie odbywało się to jak w wojsku, ale w przyjaznej atmosferze.

Kolejnym ćwiczeniem niech będzie reakcja na wejście do klasy innej niż wychowawca osoby, np. nauczyciela, dyrektora, gościa. Kiedy taka osoba pojawi się w sali lekcyjnej, uczniowie powinni szybko i sprawnie wstać (pamiętając o zminimalizowaniu hałasu podczas odsuwania krzeseł) i również przywitać gościa zbiorowym „dzień dobry”. Można to przećwiczyć w następujący sposób: wybrany uczeń/ochotnik wychodzi za drzwi, następnie po krótkiej chwili wraca w roli innego nauczyciela. Uczniowie reagują na pojawienie się „gościa” w określony sposób. Można to przećwiczyć również w parach – taka „zabawa” może potrwać do końca lekcji.  W miarę możliwości, warto poprosić innego nauczyciela, który ma akurat okienko, by niespodziewanie pojawił się w naszej klasie podczas takiego treningu. Wówczas dzieci będą mogły zareagować na żywo – i nie będzie to już odgrywanie scenek, lecz autentyczna sytuacja.

Utrwalanie dobrych nawyków

Po takiej lekcji wychowawczej, warto w ciągu tygodnia „wpadać” do uczniów, gdy mają zajęcia z innymi nauczycielami (za ich zgodą), by utrwalać tę postawę i przekonać się, jak sprawnie odbywa się wypracowana wspólnie forma powitania. To również prosty i skuteczny sposób na to, by dzieci zrozumiały, że należy do tego podejść poważnie i że takiego zachowania będzie się od nich oczekiwać przez cały rok i kolejne lata w szkole. A do kulturalnych zachowań i właściwych postaw w określonych sytuacjach jeszcze wrócimy.

Dodaj komentarz